دولت پزشکیان، کی “مسی” می شود؟

سرویس اقتصادی گلبرگ تبریز.احد نقش شور: اگرچه در بین برنامه ها و سیاست های اصلی مسعود پزشکیان در ایام انتخابات ریاست جمهوری، سخن و اشاره ای روشن از برنامه های دولت وی برای احیاء و بازتعریف برنامه های حوزه صنعت مس ایران و تدوین و اجرای سیاست های کلان در این بخش سرشار از ظرفیت های توسعه و پیشرفت دیده نشد؛ با این حال، نمی توان از تکالیف حاکمیتی و راهبردی دولت پزشکیان در این بخش نیز سخن نگفت و مطالبه جدی در این حوزه نداشت.
اگر قائل به این هستیم که معدن در معنای اعم و صنعت مس در معنای اخص آن، بعد از نفت، بزرگ ترین، مهم ترین و پرظرفیت ترین حوزه استراتژیک کشور در بخش تولید، اقتصاد، اشتغال، توسعه و ثروت زائی ملی است و باز اگر قائل به ضرورت و الزام دولت و مجلس در راستای عمل به منویات مقام معظم رهبری، در باب توجه جدی به حوزه های معدنی به عنوان جایگزین نفت باشیم، آن وقت، هرگونه فرصت سوزی و غفلت حکمرانی و سیاست گذاری در توجه به ظرفیت ها و زیرساخت های توسعه ساز و ثروت زای صنعت مس ایران به عنوان دومین ثروت ملی، خطایی بزرگ و به نوعی ترک فعل حکمرانی تلقی خواهد شد.
زمینه سازی برای افزایش تولید و صادرات محصولات صنعت مس ایران، سرمایه گذاری در حوزه زیرساخت های تولید و فرآوری، تجهیز و نوسازی بخش های فرایندی کشف، استخراج، تولید، فراوری مس، زمینه سازی برای بازارسازی های جدید بین المللی از رهگذر نهادها و سازمان های اقتصادی، تجاری بین المللی، احیاء و توسعه زیرساخت های راه و حمل و نقل، توسعه صنایع پائین دستی مس، کمک به افزایش ظرفیت های تولیدی و صادراتی، ایجاد اشتغال جدید و پایدار، توزیع عادلانه و هدفمند درآمدهای حاصل از فروش، تقویت زنجیره های ارزش، توسعه خوشه های صنعتی مرتبط با صنعت مس، ورود فن آوری های نوین روز به چرخه تولید مس، تسریع روند ورود و مشارکت شرکت های دانش بنیان در این حوزه و در یک کلام، بسترسازی برای پوست اندازی سخت افزاری، نرم افزاری و علمی و فن آورانه صنعت مس ایران به عنوان موتور شتاب بخش توسعه کشور، از جمله مطالبات بر زمین مانده ای است که در دوره فعلی، امیدها برای تحقق آن از سوی دولت و شخص رئیس جمهور را افزایش داده است.
این مطالبه کلان و جدی، ناظر بر جایگاه و اهمیت استراتژیک صنعت مس، به عنوان پیشران اصلی توسعه، اشتغال، تولید و اقتصاد ملی و همچنین، مبتنی بر ظرفیت های سرشار زیرزمینی مس در سراسر کشور به ویژه، منطقه آذربایجان است که به تنهایی بالغ بر 54 درصد ذخایر معدنی مس کشور و حتی منطقه خاورمیانه را در خود جای داده و همین اهمیت، ایجاب می کند تا دولت پزشکیان، نگاه و رویکردی جدی به این ظرفیت ها و جایگاه صنعت مس در سیاست گذاری های دولتی و حاکمیتی خود داشته باشد.
بسیاری از تحلیلگران و متخصصان حوزه صنعت مس ایران که از دهه ها قبل پی گیر تغییر نگاه دولت و حاکمیت به این حوزه بوده و استقرار دولت وفاق ملی را، فرصتی استثنائی برای تحقق این رویکرد کلان حاکمیتی می دانند، معتقدند، اگر، دولت پزشکیان، همچون دولت های قبل، نگاهی تحول گرا و تغییر ساز در این حوزه نداشته باشد، عملا، نخواهد توانست در پایان دولت خود، دستاوردی قابل دفاع که هم متضمن ارتقاء سطح تولید و تحول اقتصادی باشد و هم موجد توسعه پایدار و اشتغال زائی در کشور شود، از خود برجای بگذارد.
دولت پزشکیان، ناگزیر از توجه به این مطالبه و ارائه طرح و دیگاهی روشن و قابل سنجش در حوزه صنعت مس ایران در دوره فعلی است، الزامی که خواهد توانست در فضای تعاملی و مسوولانه، هم مشارکت امیدوارانه کارشناسان این حوزه، دلسوزان کشور، فعالان اقتصادی و تولیدی و متخصصان صنعت مس را با خود همراه سازد و هم، کارنامه ای ماندگار و کارستانی مدیریتی برای دولت وفاق و آینده ایران اسلامی به ثبت برساند.