آب آبروی پهلوی را برد

گلبرگ تبریز رقیه غلامی؛  نوبت صف نان بودیم که صدای داد و فریاد برخاست و به دنبال آن بدو بدو مردمی که سمت سر کوچه می دویدند.

همه از هم علت می پرسیدند و تا جواب بگیرند زن و مرد بود که می دوید که ناگهان یکی گفت؛ سر «شیر برداشت» زنی زده با سطل فلزی سر زنی دیگر و همانجا زن بیچاره جان باخته است.

و این قصه نیست واقعیت تلخ زمان پهلوی و نبود آب لوله کشی در شهرهاست که در مناطق مختلف برای استفاده مردم از آب بین ۱۰ تا ۱۵ کوچه «شیربرداشت» درست کرده و بشکه ای وسط آن گذاشته و داخل آن را سیمان ریخته بودند و از دل همان بشکه چند شیر آب خارج شده بود.

همین چند شیر آب که بین چهار تا شش تا بیشتر نمی شد برای استفاده انبوه مردمی بود که باید ساعت ها نوبت می ایستادند تا ظرف و رخت هایشان را شسته و ظرفی آب برای استفاده در منزل ببرند.

اما حکایت به اینجا ختم نمی شد و قصه دعوا و کتک کاری هر از گاهی بین مردم برای استفاده و تذکر استفاده درست و منصفانه از آب دیده می شد و شکستن سر زن بیچاره و جان باختن او هم یکی از این حکایت هاست و حال عده ای مدعی رفاه دوره پهلوی، وجود امکانات در آن زمان و اصلا ایجاد امکانات و زیرساخت های مربوط به آن دوره هستند.

در حالی که در اسناد مختلف آمده است که جز معدودی از مناطق مرکزی شهر، دیگر مناطق از آب لوله کشی برخوردار نبوده و مردم ناگزیر به استفاده از این نوع «شیر برداشت» و یا در بسیاری از مواقع استفاده از آب های زیر زمینی مانند چاه و غیر بهداشتی هم بودند.

اکنون نه تنها محلات و مناطق مختلف شهر از آب لوله کشی برخوردار هستند که آب به بسیاری از روستاهای صعب العبور هم رسیده و دیگر کسی دل به آب جاری چشمه نمی دهد و در همان خانه خود هر وقت که بخواهد شیر را باز و از آن استفاده می کند و این جاست که باید گفت آب، آبروی پهلوی را برده است.