انتخاب اصلح؛ مسئولیتی فراتر از یک رأی

گلبرگ تبریز. بهروز ممی زاده. در روزهایی که شهرها زیر فشار مسائل پیچیده‌ای چون آلودگی هوا، مدیریت پسماند، حمل‌ونقل فرسوده، کمبود فضاهای فرهنگی و چالش‌های اقتصادی نفس می‌کشند، نقش شورای شهر بیش از هر زمان دیگری برجسته شده است. شورای شهر نه یک نهاد تشریفاتی، بلکه مغز تصمیم‌سازی شهری است؛ جایی که کیفیت زندگی امروز و آینده شهروندان رقم می‌خورد.
در چنین شرایطی، پرسش اصلی این است: فرد اصلح برای شورای شهر چه کسی است؟

۱. اصلح کسی است که شهر را می‌شناسد، نه فقط شعارها را
مدیریت شهری عرصه شعارهای زیبا نیست؛ میدان تصمیم‌های سخت است. نامزد اصلح باید مسائل شهر را بشناسد، از ساختار بودجه تا حمل‌ونقل، از محیط‌زیست تا عدالت فضایی. کسی که شناخت ندارد، ناگزیر به تصمیم‌های سطحی و پرهزینه می‌رسد.

۲. پاکدستی، خط قرمز اعتماد عمومی
شهروندان حق دارند بدانند چه کسی بر صندلی تصمیم‌گیری می‌نشیند. شفافیت مالی، سابقۀ روشن، و دوری از رانت و تبعیض، نه امتیاز، بلکه حداقل انتظار از یک نامزد است. اعتماد عمومی سرمایه‌ای است که با یک خطا فرو می‌ریزد.

۳. توان گفت‌وگو؛ شرط اداره شهری با صداهای متفاوت
شهر مجموعه‌ای از گروه‌ها، سلیقه‌ها و منافع گوناگون است. فرد اصلح باید توان گفت‌وگو داشته باشد، نه اینکه شورا را به میدان تنش تبدیل کند. شهری که در آن گفت‌وگو غایب باشد، توسعه‌اش نیز کند و پرهزینه خواهد بود.

۴. برنامه‌محوری؛ تفاوت میان مدیریت و نمایش
انتخاب اصلح یعنی انتخاب برنامه، نه انتخاب چهره. نامزد باید برنامه‌ای مکتوب، قابل ارزیابی و قابل اجرا ارائه دهد. برنامه‌ای که آینده‌نگر باشد و توسعه پایدار، محیط‌زیست، حمل‌ونقل، فرهنگ و عدالت اجتماعی را در اولویت قرار دهد.

۵. پاسخگویی؛ پیوند دائمی میان مردم و شورا
نماینده‌ای که پس از انتخاب از مردم فاصله بگیرد، نماینده واقعی آنان نیست. فرد اصلح باید در دسترس باشد، گزارش عملکرد بدهد و نقدپذیر باشد. شورا زمانی کارآمد است که مردم خود را در تصمیم‌ها شریک بدانند.

۶. سابقۀ خدمت؛ آینه صداقت و مسئولیت‌پذیری
کسی که پیش از انتخابات نیز در فعالیت‌های اجتماعی، فرهنگی یا محیط‌زیستی حضور داشته، نشان داده که دغدغه شهر را دارد. خدمت اجتماعی بهترین معیار برای تشخیص صداقت است.
جمع‌بندی
انتخاب فرد اصلح برای شورای شهر، انتخاب یک فرد نیست؛ انتخاب یک مسیر است.
مسیر شفافیت، توسعه، عدالت و آینده‌نگری.
شهروندان با رأی آگاهانه می‌توانند شهری بسازند که در آن امید، مشارکت و کیفیت زندگی، ستون‌های اصلی مدیریت شهری باشد.