دست‌های پنهان برای تولید بحران/ دانشگاه عرصه جنجال نیست

✔️در هفته‌های اخیر، موضوعی که در نگاه نخست چندان اهمیتی نداشت، به شکلی ناگهانی به یکی از بحث‌برانگیزترین مسائل فضای رسانه‌ای شمال‌غرب کشور تبدیل شد؛ حضور دانشجویان عراقی در دانشگاه‌های تبریز و سایر شهرهای آذربایجان شرقی.

✔️ برخی جریان‌های رسانه‌ای با تمرکز بر این موضوع و برجسته‌سازی گزینشی برخی روایت‌ها، کوشیدند آن را به مسئله‌ای منفی و نگران‌کننده در افکار عمومی بدل کنند. در حالی که حضور دانشجویان خارجی در دانشگاه‌های معتبر جهان امری طبیعی، رایج و حتی افتخارآمیز تلقی می‌شود، این موج رسانه‌ای تلاش کرد پدیده‌ای عادی را به بحرانی اجتماعی و فرهنگی تبدیل کند.

✔️ این خط رسانه‌ای به‌قدری گسترش یافته که دامنه‌ی آن از تبریز فراتر رفته و به سایر دانشگاه‌های کشور نیز رسیده است؛ به‌گونه‌ای که در دانشگاه همدان حتی تجمعاتی با محوریت اعتراض به حضور دانشجویان عراقی شکل گرفت. چنین واکنش‌هایی، زنگ خطـر سوءبرداشت و فاصله‌گیری فرهنگی میان دو ملت را به صدا درآورده است.

✔️ در شرایطی که بسیاری از کشورها برای جذب «گردشگر علمی» هزینه‌های هنگفتی می‌پردازند و توسعه‌ی بین‌المللی آموزش عالی را نوعی دیپلماسی فرهنگی می‌دانند، چنین فضاسازی‌هایی در داخل می‌تواند به اعتبار علمی و دانشگاهی کشور آسیب بزند. حضور دانشجویان خارجی، به‌ویژه از کشورهای همسایه، در واقع فرصتی برای تبادل علمی، شناخت فرهنگی و تحکیم پیوندهای منطقه‌ای است؛ نه تهدیدی برای هویت ملی.

✔️به نظر می‌رسد برخی جریان‌ها عامدانه در پی القای تقابل میان دو ملت ایران و عراق‌اند؛ ملت‌هایی که در طول تاریخ، پیوندهای عمیق مذهبی، فرهنگی و انسانی با یکدیگر داشته‌اند. تبدیل یک موضوع ساده آموزشی به بحرانی اجتماعی، بدون تردید نمی‌تواند اتفاقی خودجوش باشد. این روند نشان می‌دهد دست‌هایی در کارند تا از طریق تحریک احساسات و ایجاد شکاف فرهنگی، روابط دو کشور را تضعیف کنند.

✔️ضرورت امروز جامعه، نه بزرگ‌نمایی تفاوت‌ها، بلکه تقویت هم‌فکری و احترام متقابل میان ملت‌های منطقه است.

➕ دانشگاه‌ها باید به‌جای عرصه‌ای برای تنش، به پل ارتباطی تمدن‌ها بدل شوند؛ جایی که «علم» جایگزین «جنجال» شود و تعامل فرهنگی، تصویر واقعی ایران را در ذهن دانشجویان خارجی ترسیم کند.