زبان هنر زبان گویای مردم/لزوم سرمایه گذاری برای تولید فیلم در تبریز

گلبرگ تبریز. طاهر خیری.اولین بازیگر زن بعد از پیروزی انقلاب اسلامی است کارش را از سال 68 شروع کرده و زمانی که وارد این عرصه شد بازیگر خانم نبود و او با گریم یک تنه برای همه نقش ها مثل نقش مادر استاد شهریار بازی می کرد.آنچنان نقش هایش را خوب بازی کرد که بهترین بازیگر تئاتر شد و همین بهانه شد تا قدم به عرصه سینما بگذارد.

عصمت عسگری دانش آموخته رشته سینما از دانشگاه تهران است.30 سال سابقه هنری در کارنامه دارد.هم در تئاتر و هم در سینما خوش درخشیده است و یک پای ثابت بازیگر سریالهای پخش شده از شبکه های استانی و سراسری صدا و سیما محسوب می شود. از جمله آثار او می توان به سریال های «منطقه پرواز ممنوع»، «آخیر سودا»، «نامزد»، «سن سیز»، «ترنم زندگی»، فیلم های «منطقه پرواز ممنوع»، «مه لقا» اشاره کرد.

وی متولد سال 42 است و به خاطر شغل همسرش از تهران به تبریز مهاجرت کردند و سالهاست که در این شهر زندگی می کند و از دهه 70 تاکنون با درخشش در سینما و تلویزیون هنرمند مورد اقبال مردم شده است.

می گوید اولین کارم را با ناصر هاشمی و هاشم چاوشی در فیلم چیله گجه سی شروع کردم و همچنین در برنامه های جمعه گوروشی، جمعه باخیشی و جمعه قوناغی آن زمان در قالب فیلم های کوتاه طنز بازی کردم که محتوای پندآموز اجتماعی داشتند.

سریال ارثیه عمه خانم، کبوتران نینوا و عباد و قباد دیگر سریال هایی هستند که خانم عسگری در آنها به ایفای نقش پرداخته است. در کنار این فیلم ها وی به دعوت دو کارگردان شفق و پورستار در شبکه دو برنامه سحرخیزان کوچک را اجرا کرد که موضوعش در مورد آثار روزه بر کودکان بود.

تئاتر زوزه به کارگردانی حسن نجفی از دیگر آثار این بانوی هنرمند است که نقش نمادین حضرت زینب پرداخته است.سریال کبوتران نینوا به کارگردانی محمود اثر دیگر این هنرمند است که اثری حماسی بود. این هنرمند همچنین با احد جعفری از کارگردان تبریزی نیز حدود 20 سال همکاری کرده و در چندین فیلم و سریال از جمله دنیای تازه بازی کرده است.

خانم عسگری علاوه بر هنر در برنامه های سازمان بهزیستی به عنوان هنرمند مجری برای کودکان معلول برنامه اجرا کرده است تا با دادن انگیزه بتوانند ذهن خود را ارتقا دهند.

این بانوی هنرمند از نبود سرمایه گذار برای تولید فیلم و سریال در تبریز گلایه می کند و می افزاید: این همه بازیگر خوب و لوکیشن در منطقه اذربایجان وجود دارد اما برایم سوال است که چرا کسی برای تولید آثار خوب پیشقدم نمی شود و سرمایه گذاری نمی کند.در حالی که داستان های فولکولریک ارزشمندی داریم که می توانند به صورت کار هنری مطرح شوند.باید بگویم کارگردانان تهرانی هم اینجا نمی آیند چون کسی امکانات و لوکیشن در اختیارشان نمی گذارد.

وی یاداور می شود: هم دوره مریم امیرجلالی و مرجانه گلچین هستم اگر تهران بودم قطعا موقعیت شغلی ام بسیار بهتر از الان بود و دیده می شدم.

به نظرخانم عسگری زبان هنر زبان گویای مردم است و این فیلم و سینما است که می تواند مشکلات مردم را بهتر به تصویر بکشد.هنر مانند گوهر است و هنرمند با ایفای نقش در فیلم ها و سریال ها در اذهان مردم اثرگذار می باشد.