قاتلانی که ول می چرخند؛ داغی که ابدی است!

گلبرگ تبریز. احد نقش شور. عریان تر و بی روتوش تر از این نمی توان گفت و نوشت: یک مشت قاتل، با عنوانی تقلیل یافته به نام مقصران سانحه دلخراش قطار تبریز – مشهد، راست، راست می چرخند و پرونده خونخواهی 50 زائر پر سوخته تبریزی و آذربایجانی، در هزارتوی ملاحضات و بلاتکلیفی های مدیریتی کشور، همچنان بی نتیجه باقی مانده است!

از لوکوموتیوران و سوزن بان و اپراتور و ده ها مسوول فنی و تخصصی قطار جزغاله شده در جمعه سیاه آذربایجان، تا آخوندی، وزیر دریده و گستاخ وقت راه و شهرسازی و البته حامیان و مدافعان ریز و درشت حکومتی و حاکمیتی اش، که اتفاقا، مهم ترینشان، امروز در راس مهم ترین کرسی اجرائی کسور نشسته، ۹ سال است که به ریش مردم، رسانه ها و خانواده های قربانیان متکثر این قطار منحوس می خندند تا خیمه شب بازی های تراژیک این پرونده، فعلا مشمول مرور زمان شود!

حتی معرفی رسمی عباس آحوندی، وزیر راه و شهرسازی وقت و صاحب جمله سخیف و نظریه تلخ و توهین آمیز “تمام مسافران بیمه بودند”، و سه، چهار نفر دیگری که هیچ وقت معلوم نشد چه برخوردی با آنان صورت گرفت نیز، نتوانست مرهمی بر داغ ابدی خانواده قربانیان باشد، مقصرانی که همچنان ول می چرخند …

در تمام این سال ها، بسیاری از مسوولان استانی، رسانه ها و افکار عمومی تبریز و آذربایجان، همچنان پی گیر موضوع بوده اند، چهار سال قبل نیز امام جمعه فقید تبریز، در تذکر و مطالبه ای جدی، خواستار تعیین تکلیف پرونده و اعلام رسمی مقصران و در نهایت، صدور احکام قضایی برای این افراد شد؛ با این حال، آنچه البته به جایی نرسیده، فریاد است …

حالا دیگر، داغ تبریز و خانواده های داغدار قربیانیان قطار مرگ، هشت ساله شده، داغی که باوجود قدمت، رنگ کهنگی نمی گیرد، خونخواهی قانونی مردم تبریز و خانواده ها علی رغم بی پاسخ باقی ماندن آن، همچنان ادامه دارد، به این امید که مقصران و عاملان اصلی این حادثه، معرفی و مجازات شوند …