نان در تنور گرانی

سکوت مسئولان،نارضایتی مردم

طاهر خیری/ روزنامه نگار

پایین شهر، بالای شهر فرقی نمی کند صدای اعتراض مردم این روزها در کوچه پس کوچه های تبریز و در صف نانوایی ها به خاطر افزایش خوسرانه قیمت نان توسط نانواهای شهر بیشتر از قبل به گوش می رسد. نانواهای آزاد پز در نبود نظارت و بی تفاوتی مسئولان دولتی، نان سنگک را از 10 هزار تومان به 20 هزار تومان و نان روغنی  را از 15 هزار تومان به 25 هزار تومان افزایش داده اند.

واقعیت این است که نان از دیرباز قوت لایموت سفره بسیاری از خانواده های ایرانی بوده است و با این افزایش قیمت ها بحران معیشت و سلامت مردم عمیق تر از قبل شده است. مردم از گرانی های پی در پی کالاهای اساسی و مورد نیاز شان خسته شده اند و تحمل افزایش هزینه های زندگی را ندارند. سبد مصرفی خانوار هر روز با این افزایش قیمت ها کوچک و کوچکتر می شود و دیری ست که گوشت، لبنیات و میوه از سفره خانواده ها رخت بربسته و مصرف شان ماهیانه شده است.

در این میان اتخاذ سیاست اشتباه آرد چند نرخی آزاد، یارانه ای و نیمه یارانه ای توسط دولت بر نابسامانی قیمت نان و اوضاع آشفته آن دامن زده است و هر کس ساز خود را می زند. نانوایان از افزایش هزینه های پخت نان گلایه دارند و مانده اند با افزایش قیمت آرد 28 هزار تومانی ، سوخت، اجاره مغازه، دستمزد کارگر و پرداخت بیمه ها چه کنند.آنها دو راه بیشتر ندارند یا باید قیمت نان را افزایش دهند تا هزینه ها جبران شود و یا اینکه کرکره هایشان را پایین بکشند و کسب و کارشان را ببندند.

در دعوای بین مردم و نانواها که به نظر هر دو طرف حرف حق می زنند اما حضور میدانی مسئولان و شنیدن صدای هر دو طرف ضروری به نظر می رسد. مردم و نانواها انتظار پاسخگویی مسئولان و حل مشکل پیش آمده هستند.نه اینکه ارگان های دخیل در این موضوع هریک دیگری را مقصر وضعیت پیش امده بدانند و یا مدیران شان پنبه در گوش کنند تا صدای اعتراض ها را نشنوند.

این روزها بابا می خواهد نان بدهد اما پول ندارد. این روزها دیگر عطر نان به مشام مردم خوش نمی آید چرا که کامشان از این همه گرانی اجناس مصرفی تلخ است.آنها نگران شکاف بین درامد و هزینه های زندگی شان هستند و اینکه روز به روز سبد مصرفی شان خالی می شود. خانواده های بسیاری با افزایش قیمت های میوه و گوشت و لبنیات قید مصرف همیشگی شان را زده اند و به کم بودن شان قانع اند اما نمی دانند با افزایش قیمت نان چه کنند.

روزگاری نان حرمت داشت، برکت داشت و افراد خانواده را سر یک سفره جمع می کرد. قیمت نان ثابت بود و مردم هم در صف های طولانی انتظار می کشیدند تا نان با کیفیت به خانه ببرند.اکنون اما با هر بار افزایش قیمت سهم افراد خانواده کم و وعده های غذایی شان بی نان می شود. مردم با خود می گویند صبح مان را با چه امیدی آغاز کنیم در حالیکه هر روز با قیمت های جدید اجناس مواجه ایم. بی گمان خالی شدن سفره از نان به دلهره ای برای خانواده ها تبدیل شده است آنها از مسئولان می پرسند چرا ناگهان قیمت نان افزایش یافت؟چراها بسیارند ولی برایشان پاسخی نیست.

راه حل بسیار ساده است.اجرای عدالت.یعنی پرداخت مستقیم یارانه نان به مردم توسط دولت.با اتخاذ این سیاست اقتصادی صحیح قیمت نان واقعی می شود و بساط آرد چند نرخی که وضعیت نابسامان و آشفته ای را رقم زده است برچیده می شود.هرکس به اندازه مصرف خود و نه بیشتر نان می خرد و نانوایی ها هم آرد با قیمت واحد می خرند و نان با قیمت ثابت به مردم عرضه می کنند.