ژنرال “ماتریکس شکن”!

گلبرگ تبریز. احد نقش شور. از همان روزهایی که به خاطر پوشیدن پیراهن آستین کوتاه، صلاحیتش برای عضویت در سپاه را رد کردند، تا آخرین لحظه حیات پربارش، بر “صراط مستقیم” اعتقادی خویش پایبند ماند، ژنرالی که از نگاه من، “یک ماتریکس شکن” قهار و حرفه ای بود.

اولین بار، به موازات ظهور و خروج تکفیری های داعش در عراق و سوریه و ادعاهای واهی این گروهک تروریستی در احیاء خلافت جعلی شامات، نامش بر سر زبان ها افتاد، آن ها که از قبل می شناختندش، حضورش در راس سپاه قدس و ورود تکلیفی اش به میدان مبارزه با این گروهک خونریز و خطرناک را، مبارک می دانستند.

تقریبا، همه اذعان داشتند که با حضور او، حصارهای بسته ذهنی دگماتیسم مذهبی و دینی برآمده از پیوند نامشروع مثلث غربی، عبری و عربی در خاورمیانه، فروخواهد ریخت و از هم خواهد پاشید؛ اینگونه هم شد.

او، متخصص جنگ های نامنظم و مامور فروپاشی “ماتریکس” سیاسی، مذهبی نوظهوری بود که ریشه های شوم آن، از کاخ سفید تا تل آویو و از عراق و سوریه تا سرزمین گاوهای شیرده عربی گسترش یافته بود و تقریبا، بعد از جریان القاعده، زیست انگلی و تکثیر سلولی خود را به شکل چراغ خاموش در قلب خاورمیانه آغاز کرده بود.

“حاج قاسم” عزیز، در چنین فضای به شدت رادیکال شده و سهمگین از منظر روانی و کشتارهای فله ای، بی حساب و کتاب و تمام ناشدنی، تازه ترین ماموریت جهانی خود را آغاز کرد تا نه خونریزهای خاورمیانه شبی آرام و خیالی رام داشته باشند و نه ایران و ایرانی، در تلواسه و نگرانی نفوذ و هجوم تروریست های نوظهور از دو کشور همسایه خود روزگار بگذراند.

سردار دل ها، اصلا برای چینی ماموریت های سخت، چند وجهی، پیچیده و پرریسک پرورش یافته بود، کارش شکستن چارچوب ها و قواعد نوشته و نانوشته جنگی دشمنان و بر هم زدن تعادل و حصارهای ذهنی و جنگی تکفیری های داعش و اربابان غربی، عربی و عبری آنان بود، تروریست هایی که همواره در تلاش بودند، تصویرهای ذهنی و اعتقادات جزمی خود را به مخاطبان و جامعه هدف عامی، سردرگم و هراسان از شوک ناشی از جنگ تحمیلی تکفیری ها القاء کنند؛ اما، این ژنرال “ماتریکس شکن”، معادلات دشمنان را بر هم زد و همانگونه که قولش را داده بود، بساط داعش، تکفیری ها و تروریست های منطقه ای را جمع کرد.
حالا و پس از 6 سال از عروج مظلومانه حاج قاسم، همچنان ته مانده های داعش، جرات و توان سر بر آوردن دوباره را ندارند، همچنان، دنبالچه ها و طفیلی های پنهان شده داعشی، با شنیدن نامش، لرزه بر اندامشان می افتد و همچنان، جای خالی سهیلی او در میان ما بدجور احساس می شود …