کتاب، یار همیشه مهربان

یادداشت به مناسبت کتاب و کتابخوانی

دکتر بهروز ممی زاده. در روزگار شتاب‌زده‌ای که واژه‌ها گاه در هیاهوی تصویر و صدا گم می‌شوند، کتاب همچنان مأمن آرامش، اندیشه و بیداری است. کتاب نه فقط شیئی کاغذی، بلکه پنجره‌ای است به جهان‌های ناشناخته، به تجربه‌های زیسته‌ی دیگران، و به عمق خودمان.

کتابخوانی، تمرین گفت‌وگو با خرد است؛ تمرینی برای شنیدن صدای تاریخ، طبیعت، انسان و حتی آینده. هر صفحه‌ای که ورق می‌زنیم، گامی است به سوی فهم بهتر، به سوی همدلی بیشتر، و به سوی ساختن جهانی که در آن دانایی، چراغ راه باشد.

در شهرهایی چون تبریز، که ریشه‌های فرهنگی‌اش در خاک شعر، فلسفه و صنعت تنیده شده، کتاب می‌تواند پلی باشد میان گذشته‌ی پرافتخار و آینده‌ای پایدار. کتابخانه‌ها باید نه فقط محل نگهداری کتاب، بلکه کانون‌های زایش اندیشه و گفت‌وگو باشند؛ جایی برای کودکان، نوجوانان، معلمان، کارگران، و همه‌ی آنان که می‌خواهند سهمی در ساختن فردا داشته باشند.

بیایید در این روز، نه فقط کتاب بخوانیم، بلکه درباره‌ی کتاب حرف بزنیم، آن را هدیه دهیم، و از تجربه‌ی خواندن بنویسیم. بیایید کتاب را دوباره به زندگی روزمره‌مان بازگردانیم؛ چون کتاب، حافظه‌ی جمعی ماست، و کتابخوانی، مسئولیت فرهنگی ما.