یک نفر به داد مردم برسد!

گلبرگ تبریز.احد نقش شور. برای اقتصاد و بازاری که “دلارش” به شکلی و “سکه” و “طلا”ی آن به شکلی دیگر، هر روز و هر ساعت، به دست دلالان و سوداگران “یقه سفید” و “رو سیاه” بالا و پائین می شود و دمار از روزگار مردم و مملکت فلک زده در می آورد و حتی به سیب زمینی و قوت لایموت مردم نیز رحم نمی کند، باید خون گریست …

ورود دلار به کانال 100 هزار تومان و سکه به کانال 80 میلیون تومان را نه می توان با معیارها و مبانی حکمرانی اقتصاد تحلیل و توجیه کرد و نه با کسب و کارهای فلج شده و زمین خورده کشور تطبیق داد، تنها می ماند نقش بی کفایت های مدیریتی، دلالیسم و حباب هایی که یکی یکی در آستانه نوروز و به سیاق هر ساله، در حال تولید و جولان دادن در فضای غبارآلود اقتصاد کشور هستند …

برای مردمی که از سنگینی تورم و گرانی، مستاصل و درمانده اند و خرجشان به “دلار” و دخلشان به “ریال” است، برای کشوری که مردمانش، هر روز را با افزایش قیمت ها و ناتوانی در تهیه اقلام و مایحتاج عمومی شان به شب می رسانند و بالاخره، برای مردمی که همه جور تحریم و تحدید و کمبود را به امید رونق و رفاه دوباره در اقتصاد و زندگی شان تحمل می کنند، به خدا که این همه فشار روا نیست و یک نفر از دل حاکمیت، باید به داد این مردم برسد …

فرقی نمی کند مقصر کیست، دولت تازه مستقر یا دولت در سایه، مافیای پشت پرده اقتصاد یا تیم اقتصادی حاکم، تحریم خارجی یا کاسبان تحریم داخلی، مجلس نظاره گر یا تصمیم سازان بازار، تورم سازان یا رویافروشان، منتقدان اقتصادی یا اقتصاددانان منفعل، دکمه توقف فشار حداکثری که این روزها بر اقتصاد و معیشت ملی، پیش از عملیاتی شدن برنامه فشار حداکثری ترامپ بر گرده مردم تحمیل شده و به نقطه نهایی تاب آوری ملی رسیده است، در دست حکمرانانی است که در انفعالی نامبارک، تنها به گفتاردرمانی توام با جدل های بی حاصل سرگرمند …!

مردم امروز، دوباره وفاداری شأن را ثابت کردند، حالا نوبت آقایان است، به راستی، چه کسی برای بازگرداندن امید و امیدآفرینی نزد ملت، آستین بالا خواهد زد؟ لطفا دست بجنبانید …