سنت شکنی “بنیاد ایران شناسی” در روز جهانی “زبان مادری”

اهمیت میزبانی دفتر بنیاد ایران شناسی در تبریز، از نشست تخصصی روز جهانی زبان مادری از آن روست که برای نخستین بار در همه این سال ها، یک نهاد فرهنگی، مطالعاتی دولتی، علی رغم برخی تقابل ها و شائبه های پیرامونی، میزبان فعالان فرهنگی، مدنی و ادبی آذربایجانی و مطالبه گرانی بود که در چارچوب های قانونی پذیرفته شده کشور، پی گیر اجرای کامل اصل 15 قانونی اساسی هستند، مطالبه ای که البته، پیش تر، قدم های اولیه تحقق چنین مطالبه ای از سوی حاکمیت، با ایجاد و راه اندازی کرسی تدریس زبان و ادبیات ترکی در دانشگاه تبریز برداشته شده است.
از دیگر سو، میزبانی دفتر بنیاد ایران شناسی تبریز از نشست گرامیداشت روز جهانی زبان مادری، از منظر پیشگامی و آغازگری عملی برای زمینه سازی گفتمانی، تعاملی و اندیشه ورزی بین موافقان و مخالفان هر دو سوی داستان پرتنش “خواندن و نوشتن به زبان مادری” نیز دارای اهمیت است، جایی که به نظر می رسد، در صورت مدیریت و نظارت دقیق تر بر سرفصل ها و رویکردهای علمی، پژوهشی و تاریخی معقول و استنادات موثق به عنوان مباحث قابل طرح در دایره گفتمانی، هم قابلیت تداوم می تواند داشته باشد و هم می تواند، متضمن تلطیف فضای به شدت رادیکال شده و رفع تعارضات و چالش های متعدد در این حوزه باشد.
با تمام این احوال، آنچه مهم تر از نفس برگزاری و تداوم چنین نشست های مناسبتی، خاصه با موضوع زبان مادری در قالب مطالبه عمومی به نظر می رسد، توجه و برنامه ریزی هدفمند برگزارکنندگان در اتخاذ راهبردهای علمی، تاریخی و فرهنگی در راستای کاهش آسیب ها و تهدیدهای ناشی از برگزاری چنین رویدادهایی و همچنین، توجه به بازتاب ها و بازخوردهای سیاسی، اجتماعی محتملی است که می تواند، کلیت چنین رویدادهای به شدت ضروری را تحت الشعاع خود قرار داده و ماهیت آن را به انحراف بکشاند، دغدغه ای که البته، با شناسایی و انتخاب متفکران، صاحب نظران، کارشناسان و اساتید مجرب و آگاه، تحت حمایت و اعتقاد عملی دولت، به نحوی که زمینه ساز اعتمادسازی باشد، قابل رفع و حل خواهد بود.
انتهای پیام/