پدر آبرنگ ایران مسافر سرزمین رنگها شد

گلبرگ تبریز. مرگ پایان انسان هنرمند نیست . تنها تغییری در مسیر حضور وی است .هنرمند هر گز نمی میرد تنها رنگ هستی اش را عوض می کند .

استاد پرویز ایزد پناه پدر آبرنگ ایران یکی از مفاخر هنری آذربایجان و تبریز است که شایسته است مسولین فرهنگی شهر و استان اهتمام
ویژه ای برای قدر دانی از خدمات فرهنگی وهنری ایشان داشته باشند.

پرویز ایزدپناه 22 اسفندماه سال 1318 در شهر سلماس متولد شد. کودکی و نوجوانی را در تبریز با اشتیاقی بی وصف به موسیقی و نقاشی گذرانید و پس از اخذ دیپلم از هنرستان میرک تبریز از اواخر دهه سی به تهران آمده و لیسانس نقاشی را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و فوق لیسانس انیمیشن از دانشگاه فارابی تهران دریافت کرد. ایشان استاد ارزنده دانشکده هنر دانشگاه تهران و از پیشگامان و یکی از نام آورترین آبرنگ سازان تاریخ ایران است.

برای تحصیل به اروپا و انگلستان می رود. مواجه او با آبرنگ فصل جدیدی در زندگی وی بشمار می آید و سبب شد که وجه دیگری از هنر نقاشی را خلق کند. پس از بازگشت به ایران به خلق آثار ماندگاری از ادوار تاریخی ایران علی الخصوص دوره قاجار با تکنیک آبرنگ اهتمام می ورزد که اکنون گنجینه ای بی بدیل برای هنر ایران محسوب می گردد.

استاد ایزدپناه با نشان درجه یک هنری کشور، در دهه شصت عضو شورای ارزشیابی هنرمندان ایران بود و در نمایشگاه ها و همایش های فراوانی به عنوان هئیت داوری و انتخاب حضور فعال داشت و پس از بازنشستگی و از دهه هفتاد، در خلوت خود بارویی گشاده پذیرای دلباخته گان و هنرمندان بوده است.

شخصیت مهربان، آرام و باوقار، از ایشان چهره ای منحصر به فرد، مصمم و امیدوار در خاطر شاگردانش ساخته است. استادی که همواره می گفت: من اگر صدبار دیگر متولد شوم باز به همین راه خواهم رفت.
اکثر بزرگان نقاشی ایرا ن که آثار بی بدیلشان در خانه ها و موزه ها ی جهان است زاده تبریز و آذربایجان هستند و هر یک افتخار بزرگی برای این مرز و بوم هستند .
فرید اسلامی .رییس انجمن نقاشان تبریز