استاد حیدر عباسی ” باریشماز “از حصار تن ، رها شد

گلبرگ تبریز. سعید جلوه گری
هنوز هم نمی توانم باور کنم … کسی خبر نداد . کسی هیچ نگفت و وقتی به جستجو در بین خبرها و شبکه های مجازی داخلی غرق بودم ، به ناگاه پیام تسلیت وزیر و سپس مدیر اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان را مشاهده کردم و باورم شد که : استادی بی بدیل را از دست دادیم .

حیدر عباسی ” باریشماز ” ایشان پژوهشگر و نویسنده و شاعر توانمند آذربایجانی بودند . محقق زبان ترکی آذری و مولوی پژوه بزرگ و نامدار … اهل خطه ادب پرور مراغه .
تابستان سال 1390 بود که ایشان به دعوت آقای ” مسلم پوررستم ” ، تهیه کننده برنامه ماندگار ” اؤبا ” میهمان بنده و همکارم دکتر داود هوشنگ که هر دو مجری این برنامه بودیم ، شدند . همراهشان برادر عزیزم جناب ” محمدرضا مقدسی ” نیز بود و شبی جاودانه رقم زده شد و مباحثی عالی پیرامون ادبیات فارسی و ترکی طرح گردید و چندین شعر فاخر و والا از سروده هایشان قرائت گردید و مجلداتی از آثارشان نیز به برنامه و کتابخانه مرکز اتحاف شد .

اما تواضع و فروتنی و علم و دانش و بصیرت ایشان و آگاهی شان به علوم و فنون مختلفه و نیز واقعیت های جهان و جامعه ی آن سالها مرا به شدت شیفته اشان ساخت طوری که هرگز توان از یاد بردنشان را نداشتم . گرچه بارها در سفرهایم به مراغه خدمتشان مشرف شده بودم اما این بار با او همکلام شده و از فیض فیوضات علمی و هنری و فرهنگی شان بهره مند شدم . پس از آن بارها شنیدم بیمار بودند و در عین حال مشغول تفحص و تحقیق و نگارش و سرایش … تا خبر امروز که ، پریشانم کرد . میدانم که هرگز جای خالی ایشان پر نخواهد شد و یاد و نام و آثارشان همواره بر تارک شعر و ادبیات ایران خواهند درخشید …
 روحشان شاد و مکانشان فردوس برین