حماسه حضور، رزمایش بزرگ امید

گلبرگ تبریز.رقیه غلامی؛ امید همیشه حیات بخش و سرنوشت ساز است و بر همین مبنا بود که شهید امام خامنه ای عزیز در طول حیات خود در هر سخنرانی هایی یهود به آن اشاره و تاکید داشتند.

امامی که هر وقت دلتنگ بودیم و اتفاقی می افتاد با بحرانی پیش می آمد با همان طمانینه که در کلام و قامتش نمود داشت اوضاع را به خوبی تشریح و تبیین می کرد و بعد امید می داد، دل می داد و همین دل مان را قرص می کرد به ادامه مسیر و امروز به این امید بیش از گذشته نیاز داریم.

امیدی که در این روزهای سخت فقدان امام شهیدمان، می تواند راه گشا و دشمن شکن باشد و تلالو حماسه حضور مردم در میدان، رزمایش بزرگ امید برای ادامه راه حیاتی انقلاب و نظام جمهوری اسلامی و رسیدن به نصرت الهی است.

این حضور امیدی بزرگ برای ناامیدی دشمنان و شکست آن ها در این بزنگاه تاریخی کشورمان است تا ثابت کنیم که پای این خاک و مرز و بوم چه خون ها و هزینه ها دادیم، خون عزیزانی که رفتند تا دشمن نتواند به اهداف شوم خود برسد و عزیزترین عزیز ما امام شهیدمان امام خامنه ای است که هرگز نمی گذاریم علمش بر زمین بماند حتی اگر شده است جان دهیم جان می دهیم که جان چه ارزشی دارد در برابر وطن.

وطن این مادر عزیز ما که سال ها امام شهیدمان با همه توان و تدبیرش مجاهدانه و شجاعانه در برابر یاوه گویی دشمنان قامت راست کرد و ایستاد تا امتش زیر یوق ظلم و استکبار نرود و عاقبت با شهادتشان جهاد و ایستادگی خود را برای مردم و کشورش به دنیا مخابره کرد که هراسی از دشمن ندارد حتی اگر جان دهد و عاقبت جان داد و کشور نداد و این حزن عظیم برای امت هر چند سخت است اما باید موتور محرکه برای حماسه حضور و مبارزه با کفر و داشتن امید برای رسیدن به آینده ای روشن باشد.

چنانچه امام شهیدمان یکی از عوامل امیدواری انسان را ضعف دشمن و فرسودگی جبهه مقابل و زوال تمدن غرب می‌دانستنند و فرمودند؛ «این‌ها نابودشدنی هستند این ظواهر نباید کسی را گول بزند؛ این‌ها رفتنی هستند، این‌ها ساقط‌شدنی و نابودشدنی هستند. «اِنَّ الباطِلَ کانَ زَهُوقًا».(۱)

این‌ها باطلند و قطعاً دچار زوال و سقوط و بدبختی و فروافتادگی خواهند شد؛ در این هیچ تردیدی نیست. البته ممکن است چهار صباح زودتر یا دیرتر انجام بگیرد، بستگی دارد به اینکه مؤمنین، جامعه‌ مؤمن، چه‌جوری عمل بکند. اگر درست عمل بکند، این اتفاق زودتر می‌افتد. اگر درست عمل نکند، این اتفاق چهار صباح دیرتر می‌افتد؛ اما حتماً این اتفاق می‌افتد. هم این‌ها، هم آن‌ کسانی که این‌ها چشم امیدشان به آن‌هاست، همه ساقط‌شدنی هستند.*