از دعوا تا استعفا

طاهر خیری
رویدادهای تلخ سال گذشته از جمله جنگ تحمیلی دشمن متخاصم آمریکایی صهیونی بر علیه کشورمان مانع از کلید خوردن فضا و بحث های انتخاباتی در سطح جامعه شد. برخلاف دورهای قبل که از چندین ماه قبل شاهد تحرکات نامزدها و آرایش سیاسی جریان های سیاسی بودیم در حالیکه کمتر از بیست روز تا زمان اتنخابات شورای شهر و روستا باقیست شاهد حال و هوای انتخاباتی در فضای عمومی نیستیم.
باری، پرونده شورای شهر دوره ششم تبریز در حالی مختومه می شود که این شورا بیش از آنکه نقش پارلمان شهری را به خوبی ایفا کند و مدافع شهروندان باشد به محلی برای یارکشی برای شهردار و استفاده از خوان گسترده نهاد عمومی شهرداری برای شورانشینان بوده است.
شورای ششم تبریز خالی از متخصصان شهری بود تا بتوانند برنامه های جامع برای حل چالش های شهری ارائه دهند.به واقع هر چه شاهد کاهش حضور مدیران باسابقه شهری در این دوره بودیم در مقابل اما شورا شاهد افزایش افراد کم تجربه و غیرمتخصص در این دوره بود.
متاسفانه مکانیسم انتخابات برای کسب کرسی شورا یا مجلس در کشورمان طوری ست که هرکس از توان مالی، نفوذ و روابط اجتماعی قوی داشته باشد شانس بیشتری برای راهیابی به پارلمان شهری یا ملی دارد.
دوره ششم با چندین استعفا و جا به جایی همراه بود به طوری که با آمدن و رفتن برخی از اعضای شورای شهر تبریز انسجام درونی شورا و به تبع آن اعتماد شهروندان تبریزی به عملکرد پارلمان شهری کاهش یافت که در تاریخ ادوار شورای شهر کم سابقه است. دعواها و اختلاف نظرهای اعضای شورا آنرا دو شقه کرد. عده ای طرفدار شهردار و تعدادی نیز مخالف سرسخت او بودند. در این میان سر مردمی بی کلاه ماند که با معضلات شهری دست و پنجه نرم کرده و امیدشان به شورا نشینان را از دست دادند.
اکنون اوقات شهروندان در ترافیک شهری تلف می شود و خیابانها پر از ماشین هایی است که به یک پارکینگ بزرگ تبدیل شده اند. چاله چوله های خیابانهای شهر و کیفیت پایین آسفالت انگار قرار نیست حل شود و خیابانهای صاف به حسرتی برای تبریزی ها تبدیل شده است.
واقعیت این است که صدای شهروندان آنچنان که باید در تصمیم گیری ها و مصوبات شورای شهر دوره ششم شنیده نشد و مطالبات در میان هیاهو و دعواهای اعضای شورا گم شد. امید می رود با مشارکت مردم در انتخابات و راهیابی چهره های متخصص شهری به شورای هفتم شاهد مدیریت شهری مجرب و آزموده باشیم.