تخریب و تفرقه، راه بازگشت به قدرت نیست

 

گلبرگ تبریز.سید هادی اسحقی | جامعه‌شناس و فعال اجتماعی

بعد از عبور ایران از جنگی ناجوانمردانه ولی سرشار از تجربه، آنچه در دل مردم جوانه زد، ترس نبود؛ امید بود. نه سستی، بلکه اتحاد. از دل آوار دود و بحران، تصویری شکل گرفت که سال‌ها بود کمتر دیده می‌شد: همدلی، انسجام و ایستادن پشت پرچم وطنی بزرگ بنام ایران.

اما هنوز مرکب این وحدت خشک نشده، عده‌ای از راه رسیده‌اند تا دوباره، پرچم تفرقه را بالا ببرند.

برخی جریان‌ها که مردم، سال گذشته به آن‌ها نه گفتند، امروز با صدای بلندتر، اما دستان خالی‌تر بازگشته‌اند. آن‌ها نه جایگاهی در افکار عمومی دارند، نه رأیی در صندوق، نه راه‌حلی برای بحران‌ها. تنها ابزارشان، تخریب دولت، حمله به رئیس‌جمهور، و بازی با احساسات قومی است.

سفر مهم و شجاعانه رئیس‌جمهور به باکو، در اوج ناامنی منطقه، یا مصاحبه‌اش با رسانه‌های خارجی، برای اینان فرصتی شده برای تخریب. اما این واکنش‌ها، بیش از آن‌که نقد باشد، فریادِ بی‌صدای کسانی‌ست که از قطار مردم جا مانده‌اند.

ما اما پاسخ نمی‌دهیم؛ چون امروز ایران، نیاز به دفاع از منافع ملی دارد، نه دعوای جناحی. سکوت ما از روی ضعف نیست، از درک شرایط جنگی کشور و مسئولیت‌پذیری است. و این، نه نشانه ناتوانی جریان حامی دولت است، که نشانه بلوغ آن.

فراموش نکنیم، بسیاری از آنانی که امروز خود را منتقد دولت می‌نامند، بزرگ‌ترین تجربه‌های فساد، سو‌مدیریت و ناکارآمدی را در کارنامه دارند. حالا اگر بلندتر فریاد می‌زنند، شاید برای این است که مردم، دیگر صدایشان را نمی‌شنوند.

و خطرناک‌تر از همه، دمیدن دوباره در آتش اختلافات قومی‌ست. باید به روشنی گفت:

ایران همیشه ایران بوده، با همه ترک و لر و کرد و عرب و فارسش…
آب در هاون نکوبید؛ این ملت را نمی‌شود با تفرقه از هم جدا کرد.
ایران، از جنگ عبور کرد؛ از این غبار هم عبور خواهد کرد.